Ropörtaj: İbrahim Doğan / Anadolujet Yönetim Kurulu Başkanı
Ropörtaj: İbrahim Doğan / Anadolujet Yönetim Kurulu Başkanı

• Öğrenim hayatınızda en çok özlediğiniz şey nedir?

Derse girmek. Ben 17 yıldır Türk Hava Yolları’ndayım. 7 buçuk yılda üniversiteyi bitirmek nasip oldu. Çalışırken aynı zamanda derse girmek biraz zor oluyordu. O yüzden derse girmek diyebilirim. 
 
• 18 yaşınızdaki halinize ne tavsiye edersiniz?

18 yaşında Pamukkale Turizm’de seyahat elemanıydım. Yoğun dönemlerde (bayramlarda, tatillerde) çalışıyordum. Aynı zamanda inşaatta çalışıyordum ve pazarda tezgahım vardı, karpuz satıyordum. Dolayısıyla geriye döndüğümde ne söyleyeceğimi bilmiyorum.
 
• Kariyerinizdeki dönüm noktası ne oldu?

Ben Anadolujet’in dördüncü personeliyim. Anadolujet ilk kurulduğunda kimse Anadolujet’te başlamak istemiyordu, Türk Hava Yolları tarafında. Ben bu projede kesinlikle yer alacağım dedim ve bu projeye katıldım. Birinci yılda çok kritik bir an vardı. Birinin sorumluluk alması gerekiyordu. Anadolujet dediğinizde büyük bir şey hayal ediyorsunuz ama, o dönemde 5-6 kişiydik ve ben 4. personeliydim. Yeni yeni kendine gelen bir markayı yeniden yapılandırmak için bir şeyler yapmaya çalışıyorduk. Birinci yıla geldiğimizde bir etkinlik yapmamız gerekiyordu. Hem Anadolujet’in yeni lansmanı gibi olsun, hem Anadolu’dan çok değerli katılımcılarımız gelsin, Anadolu’daki şehirlerin kanaat önderleri gelsin ki, onları Ankara’da ağırlayalım, gidip Anadolujet’i anlatsınlar. Burada etkinlik çok karıştı ve iş, içinden çıkılamaz bir noktaya geldi. Bayağı kalabalıktı. O zaman 20 şehre uçuyorduk. 20 şehrin valileri, rektörleri, belediye başkanları ve oranın kanaat önderleri davetliydi. Önemli de bir etkinlik. Anadolu Ateşi ve Çok Güzel Hareketler Bunlar’ı davet etmiştik. Son anda salon iptal oldu ve biz çok zor bir durumda kaldık. Tabi büyük bir karmaşa ve kaos oluyor, nerede nasıl görev yapacağız, nasıl çözeceğiz diye. Baktım ki ortalık karıştı. O dönemki başkanıma mesaj attım, dedim ki: “Bu birinci yıl konusu kangrene döndü. Şöyle şöyle problemler var. Ben bu sorunu çözmek için adayım ve sorumluluklarını üstleniyorum. Çünkü hepimizin aynı ölçüde zor durumda kalacağı bir durum, bu yüzden ben bütün sorumluluğu alıyorum.” Geri dönmedi. Ne yapacağım niye düşündüm. En kötü ihtimalle maaşımdan öderim dedim ve gittim, bütün etkinliği baştan kurgulamaya başladım. Transferler, oteller, salonlar vs... Sonuç olarak o günü, o etkinliği kazasız belasız atlatmış oldu Anadolujet. O olay kırılma noktasıydı bence. Oradan sonra uçtu her şey. Sorumluluk almaktan kaçmamak diyebiliriz bence.

ibrahim doğan röportaj 

• Pes etmeyi düşündüğünüzde sizi motive eden şey ne oldu? 

Ters motivasyon. Yani o işi daha zor kılacak bir engelle karşılaştığımda hiçbir şekilde onun geriye dönmeyeceğini ve sonuca gideceğini düşünerek davrandım. Ters motivasyon yani. Çok kritik çok önemli… Yani yaptığımda, bir yıl sonra, ya da o iş bittiğinde neyle karşılaşacağımı o an hayal etmek, ona öyle direnmek. 
 
•    İşe ilk başladığınızda rol modeliniz kimdi? 

Bazen eşimle de konuşuyorum bunu. Bir kişi değildi bu. Hayatımın her döneminde, bunu bilinçsiz olarak yaptım sanırım, Osmanlı’daki Ahilik geleneğinden çok etkilendiğimi düşünüyorum. Tanıştığım, örnek aldığım, imrendiğim her insanı hayatımın o noktasında rol model almıştım. Bunun sayısı çok fazla. 15-16, belki 17 kişi… Hepsiyle bir dönem yaşadım ve şunu gördüm; üniversite öğrencilerinin özellikle yaşaması gereken bir duygu bu. Aslında çok uzaklarda gördüğüm insanlar ne kadar sıradan bir hayatın içinde. Onu gördükçe bir yenisini, onu gördükçe bir yenisini… Mesela bugün belki de Türkiye’de, imparator denir ya, milyar dolar serveti olan insanlarla yine kendi kişisel gayretimle görüşüyorum. Mesela bir iş adamıyla tanışmıştım, ismini zikretmeyeyim, istemeyebilir. Türkiye’ye kesinlikle imzasını atmış biri. Kitabını okumuştum. Gittim randevu istedim, randevu verdi. “Buyur genç adam ne istiyorsun?” dedi. Kitabınızda yazdıklarınız doğru mu yanlış mı, onları dinlemeye geldim dedim. 15 dakika demişti ama bir sohbet başladı, 3 saat sürdü. Çünkü çok aç insanlar. Gidilmesi, konuşulması, sohbet edilmesi gerekiyor. Onlara o fanusun dışında olduklarını hatırlatan insanları çok seviyorlar bence. Dolayısıyla üniversite öğrencilerinin bu duyguyu yaşıyor ve içselleştiriyor olmalarını çok isterim.

Çok teşekkür ederiz zaman ayırdığınız için.

Yazar

ODTÜ İşletme Topluluğu

ODTÜ
İşletme

İlgİlİ Yazılar

Röportaj: Amaç Ukav

Röportaj: Amaç Ukav

0 Yorum

Yorum Yaz